Czy Ty też masz wrażenie, że ciągle gonisz za własnym
ogonem? Czy jak leżysz w łóżku i próbujesz zasnąć to rozpaczliwie pragniesz,
żeby myśli się uspokoiły i nie robiły z twojej głowy ring ? Za każdym razem,
gdy zmuszasz się do tego, by o niczym myśleć, twoje myśli powracają z hukiem
jak pershing. Kiedy starasz sobie powtarzać, że nie masz powodów do
denerwowania się, nagle przychodzą ci do głowy kolejne powody do zamartwiania
się. Spoglądasz ciągle na zegar tłumacząc sobie, że jeśli teraz zaśniesz to
może te 3 h snu ci wystarczą do tego by wytrzymać w pracy. Jeszcze zanim
zadzwoni budzik, masz zły humor. Przez cały następny dzień doświadczasz innego
problemu: próbujesz się rozbudzić. Udaje ci się dojechać do pracy ale wcale w
niej nie jesteś obecna / obecny. Nie umiesz się skupić. Oczy masz spuchnięte i
przekrwione a w głowie pustkę. Godzinami patrzysz na stos dokumentów w nadziei,
że same znikną. Czujesz jakby, życie zaczynało ci się wymykać. Pojawia się
coraz większy stres, lęk i „zużycie materiału”.
